Baron–>Sofi…Herkes bir hayatı seçer ve bunun bedelini öder….
Safiye–>Babalığın bedeli ne?Yıllardır senin kızın olmanın bedelini ödüyorum.Bir kez de sen babalığın bedelini öde…
Baron–>Yarın seni geri yollayarak ödeyeceÄŸim.
Safiye–>Seni ömrümün sonuna kadar affetmeyeceÄŸim…
Baron–>Umarım ömrün uzun olur…

—-

Baron : “Selimin babasının sırtında sivilce oluÅŸmuÅŸ, büyümüş büyümüş çıbana dönüşmüş, oda büyümüş KANUNÄ° OLMUÅž.”

—-

Baron : “Terazinin iki tarafında kimin durduÄŸunun önemi yok. Önemli olan kefeyi tutan demir.”

—-

Doğu bey : Seni bayrağa değil, çaputa bile sardırmam Mithat!

—-

Çakır : Azdan az, çoktan çok gider…

—-

- Sen kimsin?
- Kimine göre Can Polat, kimine göre Can Alan Polat…

—-

Düşmanımın düşmanı dostumdur…

—-

Güneşsiz havada gözlük takan adam benimdir.

—-

Doğu Bey : Atasını tanımayan it peşinde gezermiş.

—-

Bizim bir adımız var Ezanla kondu Selayla silinir biz iki günlük adamlara isim sildirmeyiz.

—-

Şevko : Ölmek için yalvaracaksın!
Polat Alemdar : Yaşamak için yalvarmadık, ölmek için de yalvarmayız!

—–

Laz Ziya : Dostum olmaz, hasmım yaşamaz!

—-

Polat Alemdar : Bir adamı sabah görürsem önemsemem, öğlen görürsem tesadüf derim, ama akşam da görürsem hiç düşünmem öldürürüm.

—-

Çakır : Ölüler de zannediyor ki, diriler her gün helva yiyor.

—-

Polat : Namımızın büyüklüğü dostlarımızın büyüklüğündendir.

—-

Abdülhey : Abi, şimdi napacağız ?
Polat : Sonunu düşünen kahraman olamaz, Abdülhey.

—-

Ali : Ölüm, ölüm dediÄŸin nedir ki gülüm… Ben senin için yaÅŸamayı göze almışım.

—-

Polat : Benim hayatımın hepsi yalan Elif. Tek gerçek sensin!

—-

Tilki Andrei : Rusya’da bir söz vardır: Votka içmediÄŸin adamla düşman olma!

—-

Kurtlukta Düşeni Yemek Kanundur…

—-

Doğu Bey : Gün bitti ay doğdu kurt burda, çakalların nerde aslanım ???

—-

Polat: Bundan böyle uyuşturucu şatışı sınırlandırılacak. Bilinen adamların dışında kimse el altında piyasaya mal sürmeyecek. Okullara uyuşturucu girmyecek. Uyuşturucu dışında yapılacak her iş geleneklere bağlı usullere göre yapılacak. Herşeyden evvel abin gelip Süleyman Çakır’ın elini öpüp, kesilen cezayı kabul edicek.
Metin: Sen kimsin lan racon kesiyorsun.
Polat: Racon kesmiyorum, kafa kesiyorum